Kizomba narodziła się w latach '70 w Angoli, jako nowy nurt muzyczny stworzony przez młode pokolenie poszukujące w tańcu więcej zmysłowości i czułości.

Muzyka wyewoluowała z połączenia dwóch stylów: Semby (prekursora Samby) i Zouk, poprzez dodanie nowoczesnych rytmów. W latach 90-tych, dzięki wzrostowi akceptacji swobody seksualnej, Kizomba rozkwitła w formie tanecznej. Ta forma szybko została zaakceptowana, nie tylko przez młode pokolenie.

Na salsowych imprezach pojawia się równie często jak Bachata czy Cha Cha Cha, zawsze zapełniając parkiet po brzegi. Dlaczego? Być może dlatego, że Kizomba to mocno feelingowa muzyka, a przy tym dynamiczny taniec, o bogatym repertuarze figur prowadzeniem wpadajacym w zmysłowy klimat Tanga Argentyńskiego.

Dzięki prostemu (nawet prostrzemu od Merengue) rytmowi oraz bardzo przyjemnemu brzmieniu muzyki, Kizomba jest bardzo łatwo przyswajalna dla wszystkich, bardziej lub mniej umuzykalnionych.

Tempo zbliżone do bicia serca, romantyczno-erotyczne brzmienie nadaje Kizombie tajemniczo intrygującego zabarwienia. Bliskość partnerów, wyraźny podział ról w parze, uczuciowość partnerki oraz męskość i dominacja partnera, przeplecione z zaufaniem, oddaniem, delikatnością i oparciem, tworzy tak zmysłowy koktail emocjonalny, jakiego nie znajdziecie w innym tańcu.